Sommige verhalen willen niet alleen stil staan.
Die willen bewegen, ademen, klinken.

De afgelopen jaren merkte ik dat fotografie soms nét niet alles kan vertellen. Beeld kan veel, maar beweging voegt een nieuwe laag toe. De manier waarop iemand lacht, hoe een hand even blijft hangen, de stilte vlak vóór een ja-woord. Film vangt dat. Op een andere manier, minstens zo krachtig.

In de afgelopen jaren werkte ik intensief samen met SKIN Storytellers. Ik filmde mee, zat in het verhaal, zag hoe beeld, geluid en ritme samenkomen. En langzaam begon het te kriebelen. Waarom dit niet ook toepassen op bruiloften? Waarom hetzelfde verhaal niet op een andere manier vertellen, maar dan in beweging?

Bij mij kun je cinematische trouwfilms verwachten. Geschoten met analoge lenzen op moderne camera’s. Net als mijn fotografie mogen ze een rauw randje hebben. Niet te gelikt. Niet perfect. Wel puur, eerlijk en verhalend. Films die voelen als herinneringen, niet als producties.

Fotografie en film zijn los te boeken, maar ook prachtig te combineren. In dat geval komen we met z’n tweeën. De één fotografeert, de ander filmt. Ik verzorg altijd zelf de edit, zodat beeld en gevoel één geheel vormen en je overal dezelfde signatuur herkent.

Hetzelfde verhaal.
Een andere dimensie.